Kleur

Let op: illustraties ontbreken nog. volgenn zsm

Hoewel onderstaand artikel wat (nodeloos?) ingewikkeld lijkt, beveel ik het je toch aan! Er wordt een aantal standaardbegrippen uitgelegd. En ik denk dat je wel een paar "Oja-momenten" zult hebben.Dat je een van je problemen herkent.

Theorie (Newton)

Wat wij kleur noemen, als kleur zien, is de reflectie van licht op een voorwerp. Alle licht is opgebouwd uit de kleuren van de regenboog. De mate van reflectie bepaalt welke kleur wij zien.

Elke spectrale kleur kan precies worden bepaald door zijn golflengte of oscillatie-aantal. 
Lichtgolven zijn zonder kleur. De kleur ontwikkelt zich eerst in het oog en de hersenen.
Dat betekent dat alles om ons heen kleurloos is, het licht wordt alleen anders weerspiegeld.
Kleur werkelijkheid is de kleurstof zoals die fysisch-chemische is gedefinieerd.
Als de kleurenrealiteit en het kleureffect niet hetzelfde zijn, ontstaat er een meer disharmonisch, dynamischer, onwerkelijk gevoel.

Eén kleur kan alleen zijn waarde krijgen ten opzichte van een andere.
Voorbeeld 1 gekleurde vierkanten op verschillende achtergronden
Kleur harmonie betekent balans, symmetrie van krachten.

Het nabeeldeffect in het oog:
Het oog eist of probeert het evenwicht te herstellen door middel van de complementaire kleur.
Dit wordt opeenvolgend contrast genoemd. Als je een grijs vierkant op een gekleurd vlak plaatst, dan schijnt het grijze vierkant in de complementaire kleur.
Dit wordt gelijktijdig contrast genoemd. Gemiddeld grijs vereist geen nabeeld, het komt overeen met de vereiste evenwichtstoestand van de optische waarneming.
Twee of meer kleuren zijn harmonieus wanneer ze worden gemengd om een ​​neutraal grijs te geven.
Belangrijk voor de harmonische kleursamenstelling zijn de hoeveelheidsverhoudingen van de kleuren:

 

Geel: rood: blauw als 3: 6: 8 (volgens Goethe)
 
Voorbeeld 2 referentiecijfers in het twaalfdelige kleurenwiel
Subjectieve kleurengeluiden

 

zijn de persoonlijke kleurensensaties. Het kleurkarakter wordt beschreven door uiterlijke kenmerken en de uitstraling van een persoon. Bij de keuze van de kleur moet niet alleen de persoonlijke kleurbeleving, maar objectieve omstandigheden / beoordelingen voor de oplossing worden geraadpleegd.

 

Voorbeeld 3 Kleurenwiel met 1e 2e 3e orde

 

Het contrast in kleur op zichzelf

Alle kleuren kunnen onverdund worden gebruikt in hun sterkste lichtsterkte. Ten minste drie duidelijk uit elkaar geplaatste kleuren zijn nodig.

Het effect wordt zwakker naarmate men zich verwijdert van de kleuren van de 1e orde. Door te scheiden met zwarte of witte lijnen, wordt het contrast nog sterker, omdat overstraling wordt voorkomen.Bovendien kunnen de verhoudingen worden verplaatst of worden zwarte en witte gebieden toegevoe

Het licht-donkercontrast

De kleuren zwart en wit zijn het sterkste uitdrukkingsmiddel voor licht en donker. Daartussen zijn de grijstinten en de kleuren. Neutraal grijs is karakterloos, een niet-kleurig, maar zeer gemakkelijk beïnvloed door toon- en kleurcontrasten en prikkelbaar. Dit gebeurt subjectief in het oog. Koude kleuren lijken transparant, licht en meestal te licht. Warme tinten lijken ondoorzichtig en worden vaak te donker gekozen. Dezelfde helderheid maakt kleuren verwant, met dezelfde toonwaarden worden ze gecombineerd. Buigt achromatische kleuren naar heldere kleuren met dezelfde helderheid, ze verliezen hun achromatische karakter (constructief), dit moet worden behouden, ze moeten een andere helderheid hebben (abstract). Verzadigde felle kleuren hebben verschillende helderheidswaarden. Geel is erg helder, er is geen donker helder geel. Blauw is erg donker, lichtblauw is karakterloos, zonder helderheid. Rood schijnt alleen als een donkere kleur, zo helder als geel, het heeft niet meer helderheid. Als geel de hoofdpersoon is, is de compositie redelijk helder: als deze blauw en rood is, is deze nogal donker. Een kleur met zwarte of witte inhoud is een gebroken of bewolkte kleur.

 

Het warm-koud kontrast

Rood-oranje en blauw-groen zijn de polen van het koud-warme contrast, de kleuren ertussen lijken koud, soms warm, afhankelijk van hun contrast met warmere of koudere tonen. In het landschap ziet de afgelegen ligging er steeds kouder uit, het koud-warme contrast suggereert dus dichtbij en veraf. Het effect is het sterkst wanneer u het licht-donkercontrast uitschakelt.

Het complementaire contrast

Complementaire kleuren zijn tegenovergesteld in het kleurenwiel. Gemengd met elkaar geven ze grijs (of additief wit).

Ze vergroten elkaar tot de hoogste helderheid. Als ze worden ontbonden, vindt men dat er altijd de drie basiskleuren (geel, rood, blauw) in zitten. Zowel nabeeld en gelijktijdig effect vereisen de complementaire kleur. De blends kunnen goed worden gebruikt als bemiddelingskleuren, omdat ze verband houden met beide kleuren.

Het Simultan-contrast

Dit is het uiterlijk in het oog, dat altijd (gelijktijdig) één kleur de complementaire kleur vereist, dit ontstaat in het oog van de toeschouwer. Dit bewijst dat de kleurharmonie de vervulling van de aanvullende wet omvat.
Het gelijktijdige effect wordt ook veroorzaakt door pure kleuren, die niet complementair hoeven te zijn. Ze verliezen hun echte karakter en beginnen te trillen, de realiteit is dan niet gelijk aan het effect, soms moet je het gelijktijdige contrast tegengaan, dit werkt door de kleur (waarin het effect plaatsvindt) te mengen met of tegen te werken door verschillende helderheden het effect. Om het gelijktijdige contrast te vergroten, wijzigt u de verhoudingen van de kleuren.

Het kwaliteits kontrast

Kleurkwaliteit wordt gedefinieerd als de mate van zuiverheid en verzadiging van kleuren. Kwaliteitscontrast is het tegenovergestelde van heldere tot saaie, bewolkte kleuren. De kleuren met de grootste helderheid zijn de prismatische kleuren.

Er zijn de volgende 4 opties:

- Mengen met wit, dit maakt het kleurkarakter kouder

- Mengen met zwart, het stralende karakter is verloren, de kleuren zien er bleek en verlamd uit

- Mengen met grijs, de kleuren worden geneutraliseerd en blind. Ze worden lichter of donkerder, maar in elk geval neveliger

- Voeg de complementaire kleur toe, de toonwaarden zijn dan tussen de twee kleuren


Om het kwaliteitscontrast volledig te kunnen benutten, moet de betreffende kleur in zijn eigen waas staan.

Het kwantiteitscontrast

Hiermee worden de kleurhoeveelheidsverhoudingen / afmetingsverhoudingen van twee of meer kleurgebieden ten opzichte van elkaar bedoeld. Twee factoren bepalen het effect, de lichtkracht en de oppervlakte-afmeting. Om de lichtwaarde te bepalen, moet men de kleuren vergelijken met een neutrale grijze achtergrond. Het is gebleken dat de lichtwaarden verschillen. Goethe heeft de volgende lichtwaarden vastgelegd:
Geel: Oranje: Rood: Paars: Blauw: groen is zoals 9: 8: 6: 3: 4: 6

Dit moet echter individueel met het oog worden bepaald.


Als de lichtwaarden worden geconverteerd naar oppervlaktegrootten, moeten ze samen worden gebruikt.Het driemaal sterker gele heeft een drie keer kleiner gebied nodig, zoals het violet. De harmonische oppervlaktematen zijn daarom de volgende

 

3: 4: 6: 9: 8: 6

Als u de helderheid wijzigt, zijn deze factoren niet langer correct. Als je een andere kleursamenstelling geeft dan verhoudingen krijgt men een expressief effect.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer in deze categorie: Johan. Itten »